صبورترين پسر دنيا
نامه من به انجمن سندرم دان ايران را در مطلب قبلی خواندید و اینک در اين پست جواب نامه خانم دکتر الهياری را برايتان ميگذارم .
به نام خدا
حضور محترم جناب آقای مهندس پيله ور جاويد و خانم
با سلام و تشکر از نامه مورخ 15/6/84 شما ، بسيار خوشحالم که مهيار جان مسير طبيعی با ساير همسالان خود را طی نموده و مدت دو سال است که به مهد عادی ميرود که به طور يقين نتيجه تلاشهای شما والدين ميباشد .
همانطور که نوشتيد تغيير مکان داشتيم و در نهايت آخرين مکان خود را تحويل داديم . اين مطلب را فقط جهت اطلاع خودتان ميگويم که خانم ...... وقتی به امور انجمن آشنا شد با چند مادر ديگر هم صدا شد و گفتند طی برگزاری کلاس از والدين شهريه گرفته شود ولی با مخالفت من روبرو شدند زيرا از زمانی که به فکر تاسيس انجمن افتادم هدفم اين بود که انجمن خيريه باشد و والدين مجبور به پرداخت وجوه سنگين نباشند . خانم .... بدون اطلاع انجمن و .... کانون سندرم دان را راه اندازی کرد و شکايت مرا به صاحب ملک کرده ايشان هم عذر انجمن را خواستند و خودشان که يکی از پدران انجمن بودند در اين کانون فعاليت کردند .
در واقع هميشه استواری در هدف و خارج نشدن از راه مستقيم گران تمام ميشود ولی امروز سراسر ايران انجمن سندرم دان است . زيرا با والدين به صورت مکاتبه ، تلفنی يا حضوری در شهرستانها و نقاط مختلف تهران مشاوره انجام ميدهم و اکنون انجمن 300 نفر عضو دارد و اگر خدا قبول کند اين خدمت افتخاری ادامه خواهد داشت .
جهت اطلاع شما آموزش و پرورش در سال 82 بخشنامه ای به مدارس ارسال نمود مبنی بر اينکه کودکان با اختلال کم يآد گيری ميتوانند در مدارس عادی ثبت شوند . در تهران هم چند تن از کودکان انجمن به مدارس عادی راه يافتند البته در تست سنجش مدارس عادی قبول شده بودند زيرا کارشناس آموزشی به مدت يک سال با آنها کار کرده بود و بنا براين شما هم اين فرصت را برای مهيار "صبورترین پسر دنیا" داريد تا به مدرسه عادی برود .
خيلی ممنون که آمادگی خود را برای راه اندازی سايت اختصاصی اين کودکان اعلام کرديد پس لطفا در فرصت مناسب سايت اختصاصی انجمن سندرم دان ايران را در نظر داشته باشيد و در صورت امکان از افراد خير جهت تامين هزينه آن دعوت بعمل آوريد . به پيوست تعدادی بروشور جهت مطالعه شما ارسال ميدارم
با آرزوی توفيق روز افزون شما و خانواده محترم
دکتر الهياری – 20/6/84