کم نویس شده ام و این به خاطر وقتی است که مدرسه مهیار از ما میبرد . اکنون ساعت حضور مهیار در مدرسه هم تقریبا به ۴ ساعت کامل رسیده . او آب - بابا - بادام و ... را مینویسد و علاقه اش به مدرسه هم زیاد تر شده . به این نتیجه ام که کم کم وبلاگ را به سایتی تبدیل کنم که قابلیت های بیشتری داشته باشد و در حال تدارک مقدماتش .

دو سه روزی پیش با وبلاگ مازيار ناظمي  گوینده خوب خبرهای ورزشی سیما و مجری کارشناسی خوب ورزشی رادیو گفتگو آشنا شدم . برایش کامنتی گذاشتم و از او خواستم در خبرهایش از اخبار ورزشکاران معلول هم بگوید . به او گفتم در کشور ما نگاه به ورزش معلولین بیشترش برای جانبازان است یا معلولیت های جسمی دیگر و ورزش معلولان کم توان ذهنی جائی ندارد . مثلا همین چند وقت پیش المپیک کودکان کم توان ذهنی در رم برگزار شد بی هیچ خبری از آن در صدا و سیمای ما و بسیار دیگر . امروز غروب اما در تماس تلفنی کمی بیشتر با هم گفتیم و قرار شد که این موضوع را مدنظر قرار دهد تا بتوانیم برای بچه های کم توان ذهنی هم جایگاه خوب ورزشی در کشور تعیین کنیم .

در ادامه اما مازیار ناظمی این موضوع را با خانم دکتر میرسیدی مجری خبر پزشکی سلامت سیما در میان گذاشت . با دکتر میر سیدی تماس گرفتم هر چند او در ترافیک و در خیابان بود اما به همین مختصر از توانمندیهای فرزندان سندرم دان ایران برایش گفتم و قرار شد که در آینده با هماهنگی همدیگر و کمک انجمن سندرم دان بتوانیم گزارشی از این موضوع برای پخش در تلویزیون تهيه کنیم .

از سوی دیگر این موضوع را با كامران خان نجف زادهگزارشگر و مجری خبر ۲۰:۳۰   نیز درمیان گذاشتم و ایشان نیز قول مساعدی دادند .

خداوندا از تو ممنونم . به گمانم کمک این سه خوب سازمان صدا و سیما میتواند بچه های سندرم دان را در سه زمینه ورزشی - پزشکی درمان آموزشی - و اجتماعی در سطح جامعه ایرانی مطرح کند . خداوند حتما کمکمان خواهد کرد تا نگذاریم هیچ فرشته آسمانی از بچه های سندرم دان ایران در پستوی خانه ای نهان گردد . همه شان را به اجتماع خواهیم آورد مطمئنا آن ها نیز خودشان را به ما اثبات خواهند کرد .