پيشتر توی همين بلاگ  در رابطه با نقش موسيقی در ارتباط با رشد بچه های سندرم دان نوشتم. مدتها بود که دنبال يه معلم موسيقی برای مهیار بودم تا بتونم اين نياز رو هم تامين کنم . ميدونيد که مهيار با بچه های عادی به مهد ميره . مهد گلها به مديريت خانوم بادلی در لاهيجان . بازه همانطور که قبلن نوشتم که اين مهد گلها و خانوم بادلی مدير محترمش يه جورائی با مهدهای ديگه لاهيجان فرق ميکنن و اگه حمل بر تعريف و تبليغشون نذارين يه سرو گردن بالاتر و به قولی با کلاس ترن . اونا زحمت کشيدن از مرکز آموزش موسيقی کودکان در رشت يه نفر رو آوردن که به بچه های مهد ارف ياد بده . البته خانواده هایی که در کلاس ثبت نام کردن . ارف زيربنای موسيقی برای بچه هاست  (orf) و با ارگ اشباهش نگيريد. توی کلاس توجيهی مامان مهیار رفت بود . جلسه اول هم مهيار با بچه های ديگه رفت ولی بعد معلم موسيقی شون " خانوم کوچکی زاد " گفت که به واسطه شرايط خاص مهيار يه کلاس جدا براش بايد گذاشت . اين سری که در واقع جلسه دوم بود من مهيار رو بردم مهد. ساعت 7 عصر و قرار شد ساعت 8 هم برم دنبالش . چند دقيقه قبل از 8 رفتم در مهد و یه خانوم شايد 17 ، 18 ساله رو ديدم که داشت ميرفت و احساس کردم باید معلم موسيقی باشه . رفتم جلو و گفتم که من بابای مهیار هستم . خودش بود . باور نميکنيد از وضع مهيار خيلی تعريف ميکرد و حتی ميگفت که يه جورائی از ساير بچه ها بيشتر ميفهمه و راحت تر جواب ميده و مطالب رو ميگيره . آخه منو مهيار کلی تو خونه با هم برنامه اجرا ميکنيم . بهش گفتم کار کردن با بچه ای با شرايط مهیار ميتونه يه تجربه خیلی عالی براش باشه اما من احساس کردم اون حرف منو زياد جدی نگرفت . بهشم گفتم ما ميخوايم برنامه موسيقی مهيار رو ادامه بديم و اون هم يه جوارئی تشويق ميکرد . به هر حال برسم وظيفه بايد از خانوم بادلی و مهدش و خانوم کوچکی زاد به خاطر اين لطفی که در حق مهيار دارن تشکر بکنم . حالا مهيار هر روز ادای کلاسش رو در مياره . دستا به کمر . بعد پاهاشو با يه ريتم خاصی ميزنه زمين و ميخونه" دو ، ر ، می ، فا ، سل ، لا ، سی ، دو ، ر ، می " .