97% خانواده‌ها اعلام داشته‌اند كه اصلاً حاضر به سپردن فرزند خود به مراكز نگهداري نمي‌باشند و تنها 3% با سپردن وي به اين قبيل مراكز موافق هستند.85% خانواده‌ها اعلام نموده‌اند نياز به آموزش در خصوص سندرم داون دارند و تنها 10% اصلاً اعلام نياز ننموده‌اند. 59% خانواده‌ها از اينكه فرزندشان امكان ازدواج پيدا ننمايد نگران بوده، 25% اصلاً از اين بابت نگراني نداشته‌اند.

برابر اعلام والدين، اين بيماران در 75% موارد با ساير اعضاء خانواده سازگاري داشته‌اند، در 76% موارد در آموزش رفتارهاي اوليه بدون مشكل بوده، 69% موارد از عهده تكاليف مدرسه برآمده و در 74% موارد با رفتن به مدرسه مشكل ندارند. ولي در 56% موارد در برقرار كردن ارتباط اجتماعي مشكل دارند.

والدين در 96% موارد فرزند خود را يك فرد شيرين و دوست داشتني توصيف كرده‌اند. در 95% موارد فرزند خود را مستعد مي‌دانند و در 98% موارد اظهار داشته‌اند كه در صورت آموزش كافي وي مي‌تواند به حد معمولي از توانايي برسد. 77% مادران كودكان اظهار داشته‌اند چنانچه احتمال مي‌دادند كه كودكشان ممكن است مبتلا باشد هرگز حاضر به حاملگي نبوده و در 82% موارد حاضر به سقط وي در دوران حاملگي بوده‌اند.

والدين اين افراد در 10% موارد اظهار داشته‌اند كه وجود اين فرزند در خانواده باعث كشمكش خانوادگي گرديده و در 64% موارد وي را اصلاً باعث اختلاف در خانواده ندانسته و در بقيه موارد در حد اندكي اختلافاتي داشته‌اند.