نتيجه‌گيري : با توجه به نتايج و يافته‌هاي بررسي فوق بنظر مي‌رسد:

1- اطلاع‌رساني به خانواده افراد مبتلا به سندرم داون ضروري و موردنياز مي‌باشد و متوليان امر ضمن چاپ بروشور و كتب موردنياز، ايجاد ارتباط متقابل با اين قبيل خانواده‌ها و نيز انجمن‌ها و واحدهاي ارائه كننده خدمت را مي‌بايست مدنظر قرار دهند.

2- كودكان فوق علي‌رغم محدوديت‌هايي كه دارند از پذيرش بسيار مطلوبي در خانواده‌هاي مورد پژوهش برخوردارند و خانواده‌ها حاضر به تأمين هر هزينه و حمايتي مي‌باشند. اما سیستم تامین اجتماعی همگانی و خدمات رفاهی و حمایتی و درمانی باید به طور ویژه برای این افراد و خانوادهایشان اقدامات مناسبی در زمینه های بیمه، مسایل قانونی و سایر مسایل حمایتی خصوصا انجام دهند . 

3- عدم توانايي برقراري ارتباط مؤثر اجتماعي - عدم امكان ازدواج و نيز عدم پيش‌بيني شغل مناسب براي اين افراد از جمله مهمترين نگرانيهای خانواده‌ها مي‌باشد. لذا آموزش لازم در جهت اجتماعي شدن (socialization) اين افراد ضروري مي‌باشد.

4- برنامه‌ريزي مناسب در جهت اطلاع‌رساني، ايجاد ارتباط متقابل، تأمين نيازهاي آموزشي بيمار و خانواده وي، تهيه كتب و بروشورهاي آموزشي و پيش‌بيني و تأمين شغل مناسب براي اين افراد ضروري بنظر مي‌رسد.

 تشكر وقدرداني : از معاونت پژوهشي دانشگاه و نيز اعضاء محترم گروه تكامل كودكان كه اين پژوهش با مساعدت و نظارت آنان صورت گرفته است كمال امتنان و تشكر را داريم.

دكتر ساحل همتي : روانپزشك، دستيار دانشگاه علوم بهزيستي و توانبخشي 

دكتر عباسعلي اسدي : دستيار روانپزشكي؛ دانشگاه علوم بهزيستي و توانبخشي 

دكتر زهرا ميرسپاسي :  پزشك بخش نگهداري بيماران مزمن رواني بيمارستان رازي