کمک به سایرین برای برنده شدن
اکنون فکر کنید و سعی کنید به سوالات زیر پاسخ دهید :
1- پنج نفر از ثروتمند ترین مردم جهان را نام ببرید .
2- برنده های پنج جام جهانی آخر را نام ببرید.
3- آخرین ده نفری که جایزه نوبل را بردند چه کسانی هستند ؟
4- آخرین ده بازیگر برتر اسکار را نامببرید .
نگران نباشید ، هیچ کس این اسامی را به خاطر نمی آورد .
رزوهای تشویق به پایان می رسد !
نشانهای افتخار خاک میگیرند !
برندگان به زودی فراموش میشوند !
1- نام سه معلم خود را که درتربیت شما موثر بوده اند ، بگویید .
2- سه نفر از دوستان خود را که در مواقع نیاز به شما کمک کردند ، نام ببرید .
3- افرادی که بامهربانیهایشان احساس گرم زندگی را به شما بخشیده اند ، به یاد بیاورید .
4- پنج نفر را که از هم صحبتی با آنها لذت می برید ، نام ببرید .
کمی بیاندیشید . زندگی خیلی کوتاه است .
وشما در کدام لیست قرار دارید ؟ نمی دانید؟
شما در زمره مشهورترین نیستید ...،
اما از جمله کسانی هستید که برای در میان گذاشتن این پیام در خاطر من بودید .
مدتی پیش ، در المپیک معلولان سیاتل آمریکا ،
9 ورزشکار دومیدانی که هر کدام گرفتار نوعی عقب ماندگی جسمی یا ذهنی بودند ، بر روی خط شروع مسابقه دو 100 متر ایستادند ،
مسابقه با صدای شلیک تپانچه ،شروع شد.
هیچکس، آنچنان دونده نبود ، اماهر نفر میخواست که در مسابقه برنده شود .
آنها در ردیفهای خود شروع به دویدن کردند.
پسری پایش لغزید ، چندمعلق زدو به زمین افتاد ، و شروع به گریه کرد .
هشت نفر دیگر صدای گریه او را شنیدند .
حرکت خود را کند کرده و از پشت سر به او نگاه کردند ...
ایستادند و به عقب برگشتند... همگی ...
ورزشکاری که دچار سندرم دان ( ناتوانی ذهنی ) بود کنارش نشست ، او را بغل کرد و پرسید " بهتر شدی ؟ "
پش از آن هر 9 نفر دوشادوش یکدیگر تا خط پایان گام برداشتند .
تمام جمعیت رویپا ایستاده وکف زدند . این تشویقها مدت زیادی طول کشید .
شاهدان این ماجرا ، هنوز هم در باره این موضوع صحبت می کنند . چرا ؟
زیرا از اعماق درونمان میدانیم که در زندگی چیزی مهمتر از برنده شدن خودمان وجود دارد .
حتی اگر به قیمت آهسته تر رفتن و تغییر در نتیجه مسابقه ای باشد که ما در آن شرکت داریم